top of page

Serwis informacyjny

JAK DALEKO NAM DO PIERWSZYCH CHRZEŚCIJAN?

NIECODZIENNIK ODC. 133


Po kilku dniach, gdy zebrało się ich około stu dwudziestu osób, na środek wyszedł Piotr i tak przemówił: - Bracia! Sami wiecie, że Duch Świętego Boga, przemawiając w Pismach ustami Dawida, zapowiedział zdradę Judasza, wskazując, iż sprowadzi on ludzi, którzy aresztują Jezusa. Wszystko dokonało się dokładnie w taki sposób! Judasz był człowiekiem z naszego grona i miał udział w naszym posługiwaniu! Za jego haniebne wynagrodzenie kapłani nabyli pole, on sam zaś powiesił się, a jego ciało zostało rzucone na śmietnisko. Tam spuchło, pękło i wypłynęły z niego wszystkie wnętrzności. Fakt ten stał się znany wszystkim mieszkańcom Jerozolimy, tak że pole kupione za jego pieniądze nazwali Hakeldamach, co znaczy „Pole Krwi”. Zwróćcie uwagę na to, co zostało o nim powiedziane w Księdze Psalmów: Niech dom jego na zawsze pusty pozostanie i nie będzie nikogo, kto by w nim zamieszkał. A ponieważ jest także napisane: urząd, który piastuje, niech inny otrzyma, trzeba, aby miejsce Judasza zajął jeden z tych, którzy byli z nami przez cały czas, gdy Jezus, nasz PAN, przebywał z nami, poczynając od chwili, gdy został przez Jana zanurzony w wodzie Jordanu, aż do dnia, w którym wstąpił w Niebiosa. Musi to być również ktoś, kto widział Go zmartwychwstałego. Wybrali więc dwóch: Józefa zwanego Barsabą, który nosił przydomek Justus, i Macieja. I tak się nad nimi modlili: — O, PANIE! Ty znasz serca wszystkich ludzi. Prosimy, abyś wskazał, którego z tych dwóch wybierasz, aby mógł on zająć miejsce w służbie i posłannictwie, które Judasz porzucił, kierując się własnymi planami.  Po tej modlitwie zebrani oddali swe głosy, a wybór padł na Macieja. W taki sposób doszli do przekonania, iż to on ma zostać przyłączony do grona Jedenastu, by stać się Apostołem PANA.

DZIEJE 1, 15-26 (NPD)

 

Co się dzieje, gdy człowiek albo wspólnota staje na rozdrożu? Kiedy historia ludzkości, jak przędza na kołowrotku losu, zdaje się zwalniać a nawet utykać? Apostołowie, podobnie jak my dzisiaj, znaleźli się właśnie w takim momencie. Po zdradzie Judasza, stanęło przed nimi wyzwanie. Trzeba było nie tylko uzupełnić wakat, ale również przedefiniować przyszłość. Pismo Święte dostarcza nam wielu inspirujących przykładów, jak pierwsza wspólnota chrześcijańska, skupiona na modlitwie i jedności, podejmowała decyzje, które miały większy bądź mniejszy wpływ na przyszłość i rozwój kościoła. Dziś chcę opowiedzieć o trzech głębokich prawdach, które możemy wydobyć z tego, co mogłoby się wydawać zaledwie administracyjną czynnością, – wyborem nowego apostoła. Ale czyż nie w takich właśnie momentach objawia się najpełniej Boża obecność i prowadzenie?


 

Comentários


bottom of page